Het nieuwe jaar beginnen met allerlei goede voornemens. Dat is een goed gebruik, maar wel een waar ik niet zoveel mee kan. Ik leef niet van het begin van een jaar naar het einde ervan. Ik leef eraan vooraf, er achterlangs, en er onder- en tussendoor. In het leven starten zaken gewoon niet aan het begin van het jaar om dan precies aan het einde weer te stoppen. Ze gebeuren op allerlei momenten en dan jarenlang, misschien wel een heel leven, maar ook slechts in fracties daarvan, van seconden, minuten, uren, dagen…
Ik neem me dus geregeld wat voor, gedurende het hele jaar. Niet alleen aan het begin van een nieuw jaar. Ik kom er alleen steeds weer achter dat een hoop van wat ik me voorneem er gewoon niet van komt. En dat komt voor een deel door mezelf, maar ook door – in willekeurige volgorde – het weer, de financiën, de tijd, het verkeer, mijn gezondheid, wat ik heb gegeten, hoe mijn schoenen zitten en ook door… andere mensen. Die op hun beurt ook weer beïnvloed worden.
Zaken gebeuren dus eigenlijk gewoon. (Oké, hoeveel mensen moesten hierbij onmiddellijk denken “shit happens”?) We hebben er maar tot op zekere hoogte invloed op. Wat niet wil zeggen dat we dan dus maar apathisch op de bank moeten neerzijgen en de boel de boel moeten laten. (Alhoewel dat af en toe natuurlijk ook best lekker is.) Het is gewoon lekker om zelf in actie te komen, bezig te zijn.
Zolang we maar niet de illusie hebben dat we de boel in de greep hebben, en alles altijd maar naar onze hand kunnen zetten. We kunnen duwtjes geven en hier en daar een keer ergens tegenaan schoppen. Volgens mij kunnen er dan mooie dingen gebeuren.
Veel plezier in 2012!